اختصاص داد . « 1 » سياست دلجويى و جلب رضايت و خشنودى شاه در عراق در همين حدّ متوقف نگشت و بار ديگر توجّه او به زيارت عتبات مقدس در فرات ميانى و انجام اقداماتى ، فراتر از آنچه زائر صفوى در دوران اخير انجام داده بود ، معطوف گرديد . او مشاهده كرد كه شهر مقدس كربلا در منطقهء حائر ، دستخوش طغيان رود فرات است ، « 2 » لذا با ايجاد سدّى كه همواره تا امروز « روف سليمانيّه » خوانده مىشود ، اين شهر مقدس را از خطر غرق شدن رهانيد و دستور داد نهر حسينى را سروسامان دهند و با اصلاح آن ، آبش جهت آبيارى باغات و زمين‌هاى كشاورزى مورد بهره‌بردارى قرار گرفت . اين كانال در زمينى واقع است كه همگان مىپنداشتند بلندتر از سطح نهر اصلى قرار دارد و به همين جهت آن را به عنوان معجزه به يكديگر ، تبريك و تهنيت مىگفتند و امام حسين ( ع ) و شاه ترك ، تمام شگفتىها و تمجيد و ستايش‌ها را ميان خود قسمت كردند « 3 » و با اين خدمت بزرگ ، آوازهء سلطان در همه جا به نيكى پيچيد . شرح زيارت عتبات مقدّس توسط سلطان سليمان در « تخفهء العالم » ، چنين آمده است : سلطان سليمان عثمانى در 18 جمادى الاوّل سال 941 ه وارد بغداد شد و بارگاه امام موسى كاظم و امام جواد ( عليهما السلام ) در پشت بغداد را زيارت نمود . سپس آهنگ زيارت دو بارگاه ملكوتى اميرمؤمنان على ( ع ) و امام حسين ( ع ) - به منظور يارى جستن از

--> ( 1 ) . همان ، ص 27 ؛ تاريخ جديد ، ص 21 . امّا موقوفاتى كه سلطان سليمان به عتبات اختصاص داد توسط سلطان مراد چهارم به فاصله يك قرن در سال 1638 م مصادره گرديد . همچنين سلطان مراد چهارم موقوفات اصلى عتبات مقدس را هم تصرف نمود و حسب ظاهر با ملك و املاكى كه از شيعيان گرفت ، ضميمه اوقاف عمومى كرد . چهار قرن از تاريخ عراق ، صص 79 و 80 . ( 2 ) . همان ، ص 27 . ( 3 ) . تاريخ جديد ، ص 21 .